Zoeken

Rouwverwerking bij kinderen

Rouwverwerking bij kinderen

Verwerken van een verlies is voor iedereen moeilijk. Zelf vindt u het al lastig, maar wat als u nu te maken heeft met rouwende kinderen. Helaas krijgen kinderen soms ook al te maken met de dood. Kinderen gaan vaak anders om met het rouwproces dan volwassenen.

Kinderen denken anders, zijn sneller afgeleid en verwerken daardoor het verdriet meer in deeltjes. Het ene moment kan het intens verdrietig zijn, terwijl het het andere moment weer lekker aan het spelen is. Ook het uiten van het verdriet is niet altijd even duidelijk, zoals bij volwassenen. Het is soms moeilijk om met deze 'rare' gevoelens om te gaan en waar u zou verwachten dat het de hele dag zou huilen is dat soms juist niet.

 

Wel herkent u misschien andere symptomen zoals teruggetrokken zijn, lichamelijke klachten, zoals buikpijn hebben. Denk ook aan een verminderde eetlust, boosheid, en slaap of eetproblemen.

Het wil graag bij u zijn. Ook echte gedragsveranderingen ziet u vaak, zoals agressief en moeilijk gedrag vertonen.

 

Kinderen voelen vanaf baby af aan de emoties van de ouders. Wees als ouder ook eerlijk in uw emoties en uit ze gerust bij het kind. Wegstoppen en net doen alsof dat alles prima is schept verwarring.

Vanaf peuter beginnen ze daadwerkelijk iets te snappen van de dood, maar het is nog steeds erg vaag voor ze. Waarom is oma er niet meer en wanneer komt ze terug zal in het begin vooral de vraag zijn, maar op een gegeven moment komt het besef dat ze helaas niet meer terug komt. Ze zijn nog niet heel angstig en het is goed ze bij het afscheid te betrekken om ze het beter te laten begrijpen.


Kleuters hebben vaak ook nog moeite met het blijvend weg zijn van iemand. Ook beginnen ze slimmere vragen te stellen van waar gaat oma dan naar toe? En neemt ze de kist dan mee? Soms moeilijke vragen voor de ouders, maar wel erg belangrijk om ze eerlijk te beantwoorden. Het helpt ze in het proces en om het allemaal te kunnen begrijpen.

 

Jonge kinderen tot een jaar of 8 krijgen wat meer moeite met het uiten van de emoties. Het begrip is er zeker al. Het krijgt soms last van schaamte en wil vooral niet kinderachtig gevonden worden. Heeft de neiging zich al heel groot te houden. Deze kinderen ook heel goed betrekken bij de uitvaart. Sommige willen misschien iets zeggen, een mooie tekening neerleggen, bloemen dragen waar ze zich maar fijn bij voelen. Het kunnen praten met iemand is zeer belangrijk voor hun verwerking.

 

Kinderen uiten zich soms niet goed, willen hun verdriet niet aan de ouders laten zien, de ouders er niet mee belasten. Volwassenen kunnen dit net zo goed doen, maar kinderen moet u vaak iets meer in de gaten houden. Als het niet direct tekens van verdriet vertoont, wil niet zeggen dat verdriet er niet is. Praat er over met ze, eventueel niet direct het onderwerp aansnijden maar via een omweg. Informeer school over de situatie en houd ook contact met de docenten. Wees open in het bespreken van de gebeurtenissen, zodat het kind altijd voelt dat het bij u mag komen met welke vragen dan ook.

Uit als volwassenen ook gerust uw verdriet in bijzijn van het kind om zo aan te tonen dat u verdrietig mag zijn, dat het gewoon ook echt niet leuk is en dat ook u het er erg moeilijk mee heeft. Het kind zal zelf dan ook sneller de gevoelens uiten.

 

Boekentip: Tranenpotjes & geluksarmbanden, kinderen in de rouw.

Vergelijk producten Verwijder alle producten

Test test test %1$s

Hide compare box
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »